Lawsuits not the answer to proper compensation

เมื่อกี้นั่งดูคลิปถึงลูกถึงคนบางอันกะจะลองมั่ว ๆ ดูว่า intro ที่จะ present วันศุกร์นี้จะออกมาเป็นยังไงได้บ้าง ดูแล้วก็น่าคิดว่าไอ้หัวข้อเรื่องที่เอามาทำ project นี่ ถึงมันจะเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงและน่าสนใจ แต่มันก็เป็นประเด็นที่เกิดที่ปลายเหตุ ที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำถ้าสามารถปรับปรุงระบบและทัศนคติของทุก ๆ ฝ่ายให้มันดีกว่านี้

แต่จริง ๆ แล้วตรงที่บอกว่าน่าจะปรับปรุงได้มันก็ไม่มีอะไรให้พูดถึงมากมายหรอก เพราะทุกคนก็รู้ว่าไอ้การฟ้องร้องอะไรกันนี่มันก็มีแต่เสียกับเสียทุกฝ่าย (ยกเว้นสื่อกับทนาย) ทั้งตัวผู้ป่วยเองก็ต้องเสียเงินเสียเวลาเสียแรงเสียกำลังใจ กับผลที่ได้จะเป็นยังไงไม่รู้ ตัวแพทย์โรงพยาบาลและหน่วยงานก็เสียเงินเสียเวลาเสียกำลังใจเหมือนกัน แล้วที่สุดแล้วผลออกมาถ้าศาลตัดสินให้ผู้ป่วย กว่าจะได้ compensation ก็ ไม่รู้ว่าไอ้ที่เสียหายตอนนั้นมันทำชีวิตพังจนหายกลับมาดีไปนานแค่ไหนแล้ว หรือเปล่า ถ้าศาลตัดสินให้แพทย์ ภาพที่ออกมาก็กลายเป็นว่าผู้ป่วยไม่ได้รับการชดเชยที่เป็นธรรม (ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่ความผิดของใครเลยก็ตาม)

ที่น่าสงสัยคือว่า ไอ้การจัดตั้งกองทุนหรืออะไรก็แล้วแต่ที่จะดูแลให้ compensation กับ ผู้ป่วยอย่างรวดเร็วและทั่วถึงโดยไม่จำกัดว่าเหตุของความเสียหายนั้นเกิด จากอะไรมันจะยากเย็นแค่ไหนในการที่จะทำได้ จะต้องให้เวลา พลังงาน และแรงใจของทุกฝ่าย (ยกเว้นสื่อกับทนาย) ต้องสูญเสียไปอีกเท่าไรกันเชียวกว่าที่มันจะเกิดขึ้น หรือว่าจะเป็นเพียงอีกความฝันลม ๆ แล้ง ๆ ไม่สามารถเกิดขึ้นจริงได้บนโลกใบนี้...

อ๊ะ...

"5% of 25MB"

โอ่ว... มันได้จริง ๆ ด้วย...

รอแค่ไม่กี่เดือนเอง...

September 03 8:15 PM

เมื่อกี้เห็น fork lightning แบบ spectecular สุด ๆ...

Hey, one-two-three Anatomy ก็เบ ๆ แค่อยากจะบอกว่าไม่ได้โม้ พอเจอ Histo แล้วโมเม...

ฮาแตกมาก... กับ Singin' Contest XIV ในวัน(เมื่อวาน)นี้...

แต่ยังเคืองเรื่องเช็คชื่อ Ethics อยู่... ก็ในเมื่อวิชาที่ต้องการปลูกฝังจริยธรรมยังต้องวัดผลด้วยวิธีการที่สื่อว่า ความตั้งใจเข้าเรียนของคนดูเพียงจากการเซ็นชื่อแล้ว มันจะทำสำเร็จได้อย่างไรกัน...

เดี๋ยววันจันทร์ไปทำสงครามต่อ ฮึ่ม...

เรื่องบรรยายก็เห็นด้วยกับเบิ้ลนะ... (แต่ก็ไม่ได้ anti ขนาดนั้น)

ขอโทษที่ต้องหนีออกมาก่อนแล้วกัน แต่ก็ยังไม่ได้โหวตกันนี่... (ที่จริงเรารู้สึกผิดที่ออกมาก่อนนะ... แต่ก็... เรื่องเดิม ๆ หรือเปล่า ขี้เกียจพูดแล้ว)

ขอโทษกอล์ฟสิกฤษฏ์ด้วยที่ไปช่วยงานเปิดรั้วโรงเรียนแพทย์ไม่ได้...

โต้วาที... น้อง ๆ พูดกันดีมาก ๆ เลย... (บึนทึกเสียง (ทีแรกจะเรียกอัดเทปแต่ก็คงผิด) ไว้นะ ถ้าใครอยากฟัง) ขอแสดงความยินดีอีกครั้งที่ได้เข้ามาถึงรอบนี้เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี...

แต่ขอเล่าตรงนี้...

---

สิ้นเสียงของพิธีกรที่กล่าวปิดงานโต้วาทีน้องใหม่ ประจำปีการศึกษา 2548 ไป ผู้ชมแต่ละคนต่างทะยอยลงไปหน้าเวทีเพื่อแสดงความยินดีกับน้อง ๆ... พอหันไปจะถามเกดว่าจะเอายังไงต่อ แต่เกดก็ได้แทรกตัวลงไปถึงเก้าอี้แถวล่างสุดแล้ว หลังจากที่พอตามลงมาถึง และสบโอกาสที่น้องว่างจากการถ่ายรูป เกดก็รีบบอกลาอย่างรวดเร็ว และลงท้ายว่า "ขอไปก่อนนะ เดี๋ยวไปดู Singing" พอกับแป้งกล่าวทำนองเดียวกันและทั้งสามคนก็พากันวิ่งย้อนกลับขึ้นไปด้าน หลังห้องประชุม 101 คณะครุศาสตร์ และมุ่งตรงออกไปยังถนนพญาไท

"เมื่อกี้เบิ้ลบอกว่าอีก 3 เพลงจะขึ้น" เกดพูด "นี่โทร.มากี่นาทีแล้วเนี่ย..." ท่าทางเธอเครียดขึ้นเรื่อย ๆ

"จะไปยังไง ๆ" แต่ละคนผลัดกันถามเมื่อก้าวออกประตูฝั่งครุฯ

"ฝากของไว้แล้ววิ่งไปเลยมั้ย" พอเสนอกึ่งจะเล่น ๆ หลังรอแท็กซี่มาประมาณครึ่งนาที แต่รู้สึกเหมือนราวสิบนาทีได้

"นั่นไง ตุ๊กตุ๊ก"

"เรียกเลย ๆ"

"โรงพยาบาลจุฬาค่ะ เหยียบเลยนะคะพี่" แป้งบอกกับคนขับ ขณะที่ต่างตะเกียกตะกายกันขึ้นรถ

แต่รถก็ขับออกมาได้ด้วยความเร็วไม่เท่าไร เพราะยังอยู่ท่ามกลางการจราจรบนถนนพญาไทหน้าประตูใหญ่จุฬาฯ ขณะที่รถเลี้ยวผ่านหน้าสระน้ำไปได้นั้น พอก็พยายามพลิกรายชื่อหมายเลขโทรศัพท์เพื่อติดต่อ (PCT เมมได้ 50 เบอร์) ขณะที่แป้งพยายามโทร.หาไผ่และอีกหลายคน ซึ่งต่างปิดโทรศัพท์ไปแล้ว

"ฮัลโหลเบิ้ล..." ปรากฏว่าพอโทร.ติด

"ตอนนี้พิเชฐเริ่มร้องแล้ว" เกดบอก หลังจากวางสายที่พอยื่นให้คุย "ยังไงก็ไปทันแหละ อย่างน้อยก็ทันกลางเพลงแน่ ๆ"

ตอนนี้ที่ทำได้ก็เหลือแต่ภาวนาให้ไปถึงเร็ว ๆ

แต่พอเลี้ยวออกจากประตูอักษรฯ ได้ พี่คนขับก็ทำตามคำเรียกร้องของแป้งทันที

บรึ้น... ลมปะทะใบหน้าแต่ละคนด้วยความเร็วเกือบ 100 km/hr อีก 20 วินาทีต่อมา รถก็เลี้ยวเข้าประตูมาจอดหน้าทวีวงศ์

"เท่าไรคะ พี่" แป้งรีบจ่ายค่าโดยสารโดยไม่คิดจะเสียเวลาต่อราคา ขณะที่พอรีบก้าวลงจากรถมาแล้ว

ประตูตึกอบรมวิชาการเปิดกว้างอยู่ แสงไฟสว่างไสว

"เสียงพิเชฐ!" แป้งว่า ขณะที่พากันวิ่งไปหาตึกอบรมวิชาการ ราวกับเป็นโอเอซิสกลางทะเลทราย

...

"มีแต่เสียงเพลงที่ว่างเปล่า จบลงแล้วความรักของเรา
ไม่มีเขาเคียงข้างอีกแล้ว ไม่มีคืนวันที่สดใส
ดื่มให้ตัวเองอีกที กับรักที่เพิ่งผ่านพ้นไป"

พิเชฐร้องจบลงพร้อมกับกองอัศวพักตร์มหาศาลที่กรูกันเข้าไปพร้อมกับดอกไม้สายไฟต่าง ๆ นานา...

และก็จบลง กับความลุ้นระทึก... กว่าจะได้ฟัง highlight ของงานวันนี้...

"โรคประจำ Block"

---

• ป.ล. วันนี้ให้พ่อมารับ เลยได้อยู่ฟังจนดึก... ที่ติดใจที่สุดคือ "นาย" (จำชื่อไม่ได้~) จากคณะอักษรศาสตร์ (ที่มาร้องแข่งกะไอซ์) สุดยอด ไม่ไหวแล้ว... ร้องได้ไง~
• ป.ป.ล. ตอนพักครึ่ง... ไม่ไหวแล้ว... มดเต็มเวที...

related: โรคประจำบล็อค - g0nkpai, รักเท่าไหร่ก็คงไม่พอ....Singin' 14 - iCeCrYsTaL

August 20 1:33 AM

ก็... ไม่มีอะไร... แต่สัญญาไว้แล้วว่าจะมาโพสท์

รูปทริปก็โพสท์แล้วนิดหน่อย... (เท่านั้นแหละ) ส่วนที่บอกว่าจะบ่นข่าวหน้า 15 ที่ จริงก็ไม่มีอะไรหรอก อันนี้ก็มีแต่ประเด็นที่น่าสงสัยว่า ข้อสอบเอ็นทรานซ์ ออกเกินหลักสูตรจริงหรือ? หรือว่าโรงเรียนสอนครบตามหลักสูตรหรือเปล่า? หรือโรงเรียนสอนเกิน ข้อสอบก็ออกเกิน เราเลยไม่รู้?

ช่างเถอะ เรื่องนี้ขี้เกียจพูดแล้ว...

เมื่อวันพุธ เพิ่งสังเกตว่าสัญญาณไฟคนข้ามมันเปลี่ยนใหม่ เป็นเวลาคนเดินสีเขียวแล้วดุ๊กดิ๊กได้... แต่ก็ยังต้องรอรถว่างทั้งสองข้างถนนถึงจะเขียวให้ แม้ว่าจะมีไฟตรงกลางถนนอยู่ดี...

แต่พูดถึงปัจจุบัน...

อาการไม่ค่อยดีตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้ว... เพิ่งวันศุกร์เย็นก็ดันรู้สึกไม่อยากให้ถึงวันจันทร์ซะละ... เตร็ดเตร่ไร้สาระอยู่ในคณะถึงหกโมงกว่าจะกลับบ้าน... (นิสัยเก่าตอน ป.5) รู้สึกอยากหยุดเวลา... ไม่ต้องคิดถึงอนาคต... ไม่ต้องคิดถึงอดีต หรืออะไรทั้งสิ้น... แต่ก็... รู้อยู่ว่าสิ่งเดียวที่ทำได้คือยอมรับความจริง...

ไปนอนดีกว่า... ใครจะรู้เช้าวันใหม่จะพาความสดใสอะไรมาให้ได้บ้าง...



Don't let die inspirations.

Photo Trip 2005

อัพโหลดรูปที่ถ่ายมานิดหน่อยแล้วนะ... แต่ขี้เกียจเล่าอะไรแล้ว ตามไปอ่านของท็อปแล้วกัน~

กะจะไม่ออนแล้วนะ...

ยังโดนโทรเรียกมาหลอกใช้อีก ฮึ่ม...

ต้องอ่านหนังสือ ๆ

ไว้วันหลังค่อยมาลงรูปที่ไปเที่ยว + บ่นข่าวหน้า 15 อีกนิดหน่อยแล้วกัน...

สอบเสร็จ... (เดี๋ยวก็สอบอีก...)

ขี้เกียจพูดถึงเรื่องเรียนละ... เล่าให้ฟังว่าช่วงที่ผ่านมามีอะไรบ้างดีกว่า...

• ก็อย่างที่เห็นบอกไปแล้วว่า harddisk เจ๊ง... ก็ซื้อใหม่
• ผลสอบเปียโน... ปรากฏว่าผ่าน (อย่างน่าอนาถ) ได้คะแนนจากเพลงซะเกือบทั้งหมด... เดี๋ยว 9 คนที่ comment ตรงนั้นจะให้เลี้ยงอะไรบอกแล้วกัน...
• ICT Expo... ไม่ได้ไปดู... (ยังขอใช้ PCT ไปก่อน... เดือนที่แล้วไม่ถึง 200 อีกแล้ว)
• แล้ววันจันทร์ที่ผ่านมา ทำกระเป๋าสตางค์หล่นบนรถตู้... ยังเคราะห์ดีมีคนเก็บคืนให้ (ขอบคุณครับ)... คราวหน้าจะไม่ขึ้นรถตู้แล้วจริง ๆ (ถ้าไม่ได้นั่ง ก็คงไม่ทำกระเป๋าตังหล่น)
• แล้วเมื่อวานโดนยึดบัตรนิสิต... ~ ~ ดู เป็นใครก็ไม่รู้ฝ่ายกิจการนิสิตก็ไม่ใช่ มายึดบัตรไปซะงั้น... (ตู้ ATM)
• เมื่อวานสอบเสร็จ... ก็ไปชมรมวาทศิลป์ (เรื่องโต้วาที) แล้วไป MBK (เพิ่งเคยเห็นรูปปั้น "มา" กับ "บุญครอง" ตรงทางเข้า) (แป้งจะไปดูต้มยำกุ้ง... (บ้านไอไผ่เรียกเกาเหลาใส่พริก)) เจอเปล่งฉัตร กับ ลิซ่า (ไอ้คนที่ได้ perfect SAT score น่ะ) ซึ่ง 2 คน เห็นเราเป็นโทรศัพท์สาธารณะ...

ไม่มีอะไรละ ขอจบโดยการร่วมรำลึกการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่ 2 ครบ 60 ปี...

แถมรูปกองหนังสือ + ชีท ในการสอบที่ผ่านมา...

• ป.ล. มีเรื่องปรับคณะรัฐมนตรีด้วย ลืมไป (นี่เราเป็นกบเลือกนายหรือเปล่าเนี่ย)
• ป.ป.ล. พูดเรื่องสอบนิดนึงก็ได้... ท่าทางโอกาสจะได้ A 1 ใน 3 บล็อคแรกจะน้อยทีเดียว... ตอนสอบเล่นเข้าไปทำโดยที่หัวปลอดโปร่ง (จากความรู้ใด ๆ) แล้วก็ทำเสร็จก่อนเวลาอย่างน้อยครึ่งชั่วโมง เพื่อ... นอน ~ (ตื่นอีกทีเพื่อส่งข้อสอบ)
• แต่จะเปลี่ยน lifestyle แล้วนะ...

HDD เจ๊ง~!

ลงหลุมไปแล้ว...

แต่ก็... นะ  ที่จริงเริ่มได้ยินเสียงผิดสังเกตมาพักนึงแล้วล่ะ แต่ก็ได้ backup ไปแต่ documents ยกเว้น lecture ทั้งหมดที่ผ่านมา ทั้ง ppt และ wav ~

เฮ่อ...

อดทนเวลาที่ฝนพรำ...

ที่จริงเราไม่ค่อยได้อะไรกับเพลงนี้เท่าไรหรอก เพราะจริง ๆ แล้วก็แอบชอบบรรยากาศฝนตกปรอย ๆ อยู่

แต่ก็... นะ (สำหรับคนที่ไม่ทราบ วันนี้สอบ lab กริ๊ง... กริ่งกระชากวิญญาณ (แต่ขออนุญาตไม่พูดถึง... จะเลี้ยงปลาแล้ว ฮือ ๆ))

จริง ๆ แล้วเดินมาทางนี้แล้ว เท่าที่ได้ยิน เขาบอกว่ามันจะมีแต่ฝนตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ

แต่เอาเถอะ ถ้าไม่จมน้ำท่วมตายซะก่อน ยังไงก็คงต้องเจอฟ้าบ้างแหละน่า...

-----

ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่เพลงนี้เป็นเพลงนึงที่คีย์เข้าไปตอนไป Blacklight วันนี้ (ไปเป็นตัวหาร... หรือเปล่าหว่า?)

ซึ่งก็ไปเจอพี่พีท และผอง New Track จำนวนล้นหลาม นาย แล้วก็ อาร์ท น็อต ฯลฯ

ที่จริงวันนี้เจอใครต่อใครเยอะนะ...

ก็หลังจากไปถวายสังฆทานกะเกดอู้นุปองท็อปเบิ้ล ข้ามกลับมาสยามก็เจอน้องยูไม่หลีด มาถึงลิโด้ก็เจอเหล่าพี่นิวแทร็ค กะกลุ่ม Dhoom ไปศูนย์หนังสือจุฬาก็เจอเค้กครีม (ซึ่งเดินสำรวจราคา Half-Blood Prince ทั่วสยาม) ปกป้อง เอธยา (รายนี้ที่จริงไม่ได้เจอ แต่ให้ความอนุเคราะห์ยืม HBP มา ขอขอบพระคุณมากครับ)

เท่านั้นยังไม่พอ... ออกมาจะกลับบ้านก็เจอโอ้กะเก่ง (ซึ่งยังไม่คืน Wade เรา) แล้วก็ตุลย์

อะไรมันจะขนาดนั้น...

เลยโดนหลอกขึ้นรถเมล์ไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเลย... (แต่ก็แปลกดี วันก่อนวันหยุดสี่วัน รถไม่ติดเท่าไร (หรือว่าเพราะมีขบวนเสด็จ?))

(กลับบ้านมานึกขึ้นได้... โอ้ทำให้เราไม่ได้เอาแว่นไปซ่อม)

ยังมีอีก ๆ วันนี้ได้ตั๋วรถเมล์เบอร์ 2821283 (เลขข้างเคียงเลขสวย)

อย่างน้อยวันนี้ก็คงไม่เลวร้ายเสียเกินไป...

หรือเปล่า?

-----

ป.ล. ช่วยกันภาวนาให้เอ้ไม่ต้องซิ่วด้วยนะ...

One Rotten Day

วันนี้เป็นวันหนึ่งที่มีสิ่งไม่สบอารมณ์มากมาย...

แต่เอาเถอะ...

บางทีมันอาจจะเป็นอารมณ์ของเราเองที่ไม่สบกับสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น?

อย่างน้อยเราก็ยังมีครอบครัวที่เรารัก และรักเรา

อย่างน้อยชีวิตของเราก็ยังมีความสุขกว่าผู้คนบนโลกอีกมากมาย

อย่างน้อยพรุ่งนี้ก็คงสดใสกว่าวันนี้...

 ป.ล. ถึงโต๊ะ lab 26: ไม่ให้ยืม Netter แล้วนะ

เซ็ง...

เสียเวลาเปล่าจริง ๆ...

รู้งี้เอาเวลาซ้อมไปนั่งอ่าน upper limb ดีกว่า

ผ่านนี่เลี้ยง 20 คนแรกที่เข้ามา comment เลย...

รับน้อง... (ตามกระแสเปล่าเนี่ย)

ไอ้เรื่องนี้นี่มันดูจะร้อนแรงเสียเหลือเกิน... ขนาดไม่อ่านหนังสือพิมพ์แล้วก็ยังมาให้ได้ยินอีก...

ที่จริงชักขี้เกียจ... แต่ไหน ๆ ก็สัญญาไว้แล้ว (ว่าจะมาเขียนเรื่องนี้)...

ตามจริงนะ ตอนแรกตอนที่มีปัญหา ที่ สกอ. ออก หนังสือที่ ศธ 0508/ ว 856มา นี่ก็เห็นแล้วอารมณ์เสียทีเดียว ตอนนั้นก็คิดอยู่ว่ามันจะงี่เง่ากันไปถึงไหน... เพราะ

1. ใครที่ไหนมาบอกว่าไอ้คนที่ฆ่าตัวตายนั่นเป็นผลมาจากรับน้อง

2. แล้วถึงจะเกี่ยวข้องกันจริง ทำไมต้องให้อีกหลายแสนคนที่รับน้องแล้วไม่ฆ่าตัวตายมีปัญหาไปด้วย (ถ้าต้องฆ่าตัวตายจากการรรับน้องมิมีหวังต้องฆ่าตัวตายอีกหลายสิบครั้งเมื่อออกไปเผชิญชีวิตหรือ?) อย่างที่คนเล่นหุ้นแล้วฆ่าตัวตายกันบานเบอะ ไม่เห็นคิดจะสั่งปิดตลาดหลักทรัพย์บ้าง?

แต่... เอาเถอะ... ยังไง ไอ้เรื่องนี้ มาคิดดี ๆ แล้วก็น่าเห็นใจหลายฝ่าย...

-----

อย่างแรก คงต้องเห็นใจความรู้สึกของครอบครัว ที่ต้องพบกับความสูญเสียอย่างที่ไม่คาดคิด ความจริงก็คงตำหนิครอบครัวไม่ได้ ที่จะตีโพยตีพายเอาว่าการรับน้องทำให้คนต้องฆ่าตัวตาย ก็ในเมื่อยังอยู่ในความโศก

ทีนี้ พอมีกระแสข่าวออกมา ก็คงต้องมองสื่อมวลชนเป็นสำคัญ... แต่ก็อีกน่ะแหละ สื่อก็เพียงแต่ขายข่าวไปตามงานของเขา เรื่องอะไรที่ขายออก ถ้าไม่ประโคมให้มันดัง แล้วจะทำธุรกิจอยู่ในตลาดได้อย่างไรกัน... ความจริง ถึงแม้สื่อจะเสนอข่าวโดยไม่ให้ความกระจ่างแก่สังคม ถึงแม้สื่อจะวาดภาพให้สังคมอย่างชัดเจนเหลือเกินว่าผู้ที่ตายนั้นเพราะเป็นเหยื่อของการรับน้อง ถึงแม้ว่าสื่อจะทำลายภาพพจน์ของกิจกรรมรับน้องที่ดีงาม (ไม่เช่นนั้นจะยังมีอยู่ในสังคมถึงปัจจุบันได้อย่างไร) โดยการเสนอแต่ด้านลบให้สังคมได้เห็น แต่การที่เรื่องนี้ได้กลายเป็นข่าวขึ้นมาก็คงไม่ใช่ว่าจะมีแต่ผลเสีย... ความจริง กรณีนี้คงเป็นโอกาสอันดีที่จะช่วยให้ได้ชำระการจัดกิจกรรมรับน้องให้สวยงามและสร้างสรรค์ขึ้น อย่างที่ควรจะเป็น...

ทีนี้ ในส่วนของผู้บริหารในกระทรวงและมหาวิทยาลัย ถ้ามองดูแล้ว ก็น่าเห็นใจ และเข้าใจได้บ้างถึงความจำเป็นที่ต้องมีประกาศและมาตรการต่าง ๆ ออกมา เพราะอย่างที่ข้อความบางส่วนในหนังสือที่ ศธ 0508/ ว 856 กล่าวว่า ด้วยปรากฏว่า การจัดกิจกรรมสำหรับนิสิตนักศึกษาใหม่ในปีการศึกษานี้ ได้เกิดเหตุการณ์หลายกรณีดังที่ปรากฏในสื่อมวลชนต่าง ๆ จนก่อให้เกิดความวิตกกังวล... และ ... ขอให้ผมประสานมายังมหาวิทยาลัยทุกแห่ง เพื่อให้ข้อวิพากษ์วิจารณ์ในสื่อมวลชนยุติลงโดยเร็ว และเป็นการกู้ภาพพจน์ของอุดมศึกษาไม่ให้ถดถอยลง... ก็สะท้อนให้เห็นว่า มาตรการที่ออกมาดังกล่าว ก็คงเนื่องมาจากความเสียหายที่มีบางสถาบันก่อให้เกิดขึ้นก่อนหน้านี้...

ถึงแม้ว่าผมจะไม่เห็นด้วยกับการที่ท่านเลขาธิการฯ ... เห็นควรให้มหาวิทยาลัย/สถาบันได้สั่งยุติกิจกรรมสำหรับปีนี้ลงตั้งแต่บัดนี้... หรือที่รองอธิการบดีฯ ... ห้ามจัดกิจกรรมที่ต้องค้างคืนในมหาวิทยาลัย... หรือ ... ไม่อนุญาตให้จัดกิจกรรมนิสิตนอกสถานที่... (น่าสงสารแพทกับพี่เบิ้ล... โดนลูกหลงไปส่วนนึง ทั้ง ๆ ที่นอกสถานที่ไปได้ 500 เมตร) แต่ก็คงต้องยอมรับว่าการที่ ... กระทรวงศึกษาธิการ จึงได้กำหนดนโยบายและมาตรการในการรับน้องใหม่และประชุมเชียร์ในสถาบันอุดมศึกษา... และทางมหาวิทยาลัยก็ได้กำหนดนโยบายการจัดกิจกรรมมาอย่างชัดเจน ก็น่าจะเป็นสิ่งที่ดี...

อย่างน้อยก็เป็นการป้องกันเหตุการณ์ที่จะทำให้เกิดจากกระแสข่าวเช่นนี้ในอนาคตได้บางส่วน...

และที่จริง กิจกรรมรับน้อง ก็รอการจัดระเบียบมาสักพักนึงแล้วมิใช่หรือ

ถึงแม้จะไม่ใช่วิธีที่ดีที่สุด ถึงแม้จะทำให้หลายฝ่ายต้องเสียกำลังกาย กำลังใจไปฟรี ๆ ถึงแม้อาจจะทำให้งานที่บางคนทุ่มเทมานับเดือนนับปีต้องพังทลาย...

แต่ก็คงมีผลดีเกิดขึ้นบ้าง... ใช่ไหม?

-----

อ้างอิง:

• หนังสือ (ด่วนที่สุด) ที่ ศธ 0508/ ว 856 และ ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง การจัดกิจกรรมรับน้องใหม่และประชุมเชียร์ในสถาบันอุดมศึกษา ปี 2548
• ประกาศ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เรื่อง นโยบายการจัดกิจกรรมนิสิต ปีการศึกษา 2548

Chem lab?!

เมื่อกี้ เปิดเว็บ สทป. กะ confirm ว่าลงทะเบียนครบอีกที...

เปิดผ่านไปดูตรง ผลการศึกษา...

เอ๊ะ?!!

CHEM LAB MED STUDT จำได้ว่าได้ B+ ไม่ใช่เหรอ ตอนนั้น?

กลับไปดู CR60 อีกที... อ้าว ไหงเป็น A จริง ๆ ด้วย?

นี่เราจำผิดเหรอเนี่ย...

มหา'ลัยเหมืองแร่

วันก่อน (วันเสาร์ที่แล้ว) หลังห้องเชียร์, สันท์, ประชุมงาน present เราก็หลวมตัวไปดูหนังกับพิเชฐ ไผ่ ต้อง เจน อ๊อก

ไม่มีอะไรหรอก~ แต่บอกใครก็มีแต่คนแปลกใจ (ท็อปถามว่า "ลมอะไรพัดไปเนี่ย") แต่ที่สุดยอดคือ...

เข้าดรงไป... เดินขึ้นบันไดหันมา เห็นโลโก้ DPrompt สีแดง ๆ แว้บนึงแล้วก็หายไป หนังเริ่มฉายพอดี! ไม่มีใครกะเวลาได้สุดยอดเท่านี้อีกแล้ว...

หนังก็... เราว่าก็ดีนะ แต่ที่จริงเราก็เป็นพวกแบบวิจารณ์หนังอะไรดีไม่ดีไม่เป็นอยู่แล้ว... - -

F4809A

วันนี้แอบรีบโดดออกมาจากคณะเร็วนิดนึง... ไปปฏิบัติการตามล่าหาแบตเตอรี... (ที่สุดแล้วคือนั่ง MRT ไป Fortune) แต่สิ่งที่เด็ดจนต้องเอามาเขียนในนี้คือนี่...

ก็ ขึ้นรถตู้จากหมอชิต/สวนจตุจักร ทีแรกก็ไม่ได้สังเกตอะไรหรอก แต่ไม่รู้ค่าโดยสาร ก็เลยมองหาป้ายเผื่อจะมี แต่ป้ายที่ติดไว้บนรถมันบอกว่าอย่างนี้...

- อย่านั่งขวางทางคนอื่นไม่ต้องกลัวลงช้า
- กรุณาอย่าส่งเสียงดังเพราะเวลามีคนลงจะไม่ได้ยิน
- นำอาหารมาทานช่วยเก็บกลับลงไปด้วย
- ห้ามมาทำกิ๊กกันบนรถอย่าคิดว่าไม่มีใครเห็นคุณ
- ลงช่วยบอกเสียงดังๆ ไม่ต้องอายจะได้ไม่เลยป้าย
                ขอบคุณที่ใช้บริการ

ที่จริงก็ไม่มีอะไรมากหรอก แต่มันแปลก/ขำดี เลยจดมา...

แต่วันนี้... จะกดตังไปซื้อแบต... ก็ไป ATM... มีคนใช้อยู่ 1 คน เราก็ต่อคิว... ปรากฏว่าเค้าคงกะทำธุรกรรมประมาณ 20 รายการได้บนเครื่อง ATM... รออยู่ร่วมสิบนาที... ด้วยความที่มารยาทดี/ป๊อดไปหน่อย ก็เลยไม่กล้าขอเค้าแซง... (อันนี้ก็ไม่มีอะไรหรอก แต่เพิ่งจะได้ประจักษ์ว่าคนเราสามารถทำธุรกรรมบน ATM ได้นานขนาดไหนก็คราวนี้...)

เปิดเทอม...

วันนี้เช้าจะเปิดเทอมแล้ว... T_T

เมื่อวานช่างเป็นวันสุดท้ายของปิดเทอมที่ไร้สาระเสียนี่กระไร ทีแรกกะจะจัดของบนโต๊ะให้ดูดีหน่อยก็... นั่งเล่นเกมทั้งวัน...

เมื่อกี้ดูถึงลูกถึงคนวันที่ 24-25... จนจบแล้วเหลือเรื่องคาใจอยู่อย่าง...

สรุปว่า ชาติพลี มันต้องร้องยังไง...

จำได้ว่าตั้งแต่เด็กก็เคยเรียนมาว่าให้ร้อง [ชาด-พะ-ลี]... ทีนี้ถ้าของเดิมมันร้องว่า [ชาด-พฺลี] แล้วทำไมถ้ายึดความหมายแล้วถึงควรจะเป็น [ชาด-พะ-ลี] มากกว่า?

คิด ๆ ดู... [พะ-ลี] เป็นคำนาม ส่วน [พฺลี] เป็นกริยา... แล้วประโยคมันว่า สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี คำที่ตามหลังเป็นก็ต้องเป็นส่วนเติมเต็ม... ก็น่าจะต้องเป็นคำนามหรือเปล่า แต่ทีนี้ถ้า ชาติพลี เป็นคำสมาส มันก็น่าจะต้องอ่าน [ชาด-ติ-พะ-ลี] มันก็กลายเป็นว่าไม่ตรงอยู่ดี?

หรือสรุปแล้วไม่ว่าจะร้องยังไงให้เป็นความหมายไหน มันก็ต้องให้มีการ compromise ภาษาอยู่ดี?

แต่จริง ๆ แล้วเราไม่ค่อยชอบเวอร์ชันอนุกรรมการเอกลักษณ์ฯ เท่าไรเลย... รู้สึกที่เคยเปิดในวิทยุกระจายเสียงก่อนหน้านั้นฟังดูรื่นกว่า (อาจจะเพราะคุ้นเคยมั้ง แต่ก็รู้สึก tempo อันใหม่มันเร็ว...)

(เพราะที่จริงรู้สึกเดิมวิทยุก็จะเปิดเหมือนกันอยู่แล้วหรือเปล่า ส่วนโทรทัศน์จะต่างกันแต่ละช่อง ตอนนั้นที่รู้ว่ามันเปลี่ยนก็เพราะบังเอิญได้ยินในวิทยุโดยไม่ได้ตั้งใจเนี่ยแหละ เพราะโรงเรียนไม่ยอมเปลี่ยนเทป...)

ไปนอนดีกว่า... เดี๋ยวตอนเช้าจะไม่ไหวเอา

Moving...! (note from WLS)

ก็อย่างที่เคยบอกใน blog ที่ Blogger ว่าเลิกเขียน log รายวันแล้ว... ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ย้ายมานี่ซะเลย... เผื่อไอ้ดอกจันสีเหลือง ๆ จะทำให้มีคนสนใจมากขึ้น... (ฝันไปเถอะ) แล้วยังไง ตอนแรกก็เลียนแบบ NuttyGM อยู่แล้ว... ก็เปลี่ยนมาใช้ไอ้นี่ตามมั่ง...

ยังไงขยายความอีกที... ที่ discontinued daily logs ก็เพราะ... เดิมที่เริ่มเขียน ตั้งใจจะให้สาระมันอยู่ตรง quotes of the day เทือกนั้น แต่ไป ๆ มา ๆ ไอ้ตรงที่กะจะให้เป็นประเด็นสำคัญน่ะ มันจำไม่ได้ ก็เลยละทิ้งไปบ่อย ๆ ซะงั้น... ก็เลยคิดว่า เลิกดีกว่า เอาไว้บ่นเรื่องโน้นเรื่องนี้ไปเรื่อยดีกว่า... ก็เลยสบโอกาสที่จะย้ายมาที่นี่บ้าง...

Moving...!

ย้ายไป http://spaces.msn.com/members/paul012 แล้วนะ... (ตาม NuttyGM) ทีแรกก็คิดว่าจะเป็นทาส Microsoft เกินไปหรือเปล่า แต่ยังไง... ตอนนี้ก็เป็นอยู่แล้วนี่นา...

Comments for แนะแนววิชาเลือก... โอ๊ยยย~

See relevant entry here.